De eilanden down south

Thailand zelf kent een hele andere cultuur dan dat wij gewend zijn. Het is normaal om bij een vreemde je handen tegen elkaar tegen je borst aan te zetten en een kleine hoofdknik te geven als teken van respect. Monniken worden er gezien als de hoogste klasse uit de maatschappij. Zij mogen geen contact met vrouwen. Je hoofd is de meest heilige plek van je lichaam en je voeten de minste. Het is dus ook niet normaal om je voeten op de treinbank tegenover je te zetten.

In de nachttrein in Thailand: het is een hele ervaring. We namen de trein van Bangkok naar Khao Sok. Dit is ongeveer 12 uur en duurt een hele nacht. De stapelbedjes allemaal gepropt in dezelfde gang gaven me een hele nieuwe invulling aan de woorden ‘primitief leven’. Het opmerkelijkste was dat er wc-papier in de wc te vinden was. In Thailand is het blijkbaar normaal om in plaats van wc-papier een soort kraantje neer te zetten om jezelf mee schoon te maken. Een nacht doorbrengen in het bovenste stapelbed met het licht fel aan is niet erg prettig, maar toen we eenmaal aankwamen bij de floating bungalows was dat helemaal vergeven. Het was er zo prachtig! Zo vredig en rustig dreven de bungalows op het water, omgeven door kleine eilandjes en bergen in de verte. Er was geen teken van de drukte en stank die we hadden leren kennen in Bangkok. Het was een hele verademing. Bangkok is niet een stad om langer dan een paar dagen te verblijven.


Door het oneven aantal meisjes wist ik weer een eigen kamer met twee tweepersoonsbedden te bemachtigen. Wat echt chill was! Ik moest wel wennen aan dat ze de deur daar niet op slot doen, dus dat je al je spullen gewoon onbeheerd achterlaat. Dan moet je maar op de goedheid van de mens vertrouwen. In Khao Sok hebben we gekayakt en gezwommen en genoten van de heerlijke, rustige natuur om ons heen. De wiebelende bungalows waren hoewel schattig toch wel niet onwijs prettig om in te slapen, maar het was toch maar voor één nacht.

De floating bungalows is niet een plek om dus lang te verblijven. Er is elke dag elektriciteit van 18:30 tot 23:00. Na 23:00 is het dus pikkedonker en zie je niet waar het pad eindigt en het water begint. Ik raad dus ook zeker af om 's avonds naar de wc te gaan. De bungalows bestaan alleen uit bedden en verder niks. Voor de wc moet je dus naar de uiteindes van het gebied lopen.        

Na de bungalows gingen we met de ferry naar Bottle Beach in Koh Phangan. Het is een prachtig, wit, rustig strand met weinig mensen waar we sliepen in kleine huisjes direct aan het strand. In Bottle Beach genoten we ’s avonds met z’n allen van heerlijk eten, een kampvuur en een geïmproviseerde lichtshow van één van de Thaise werknemers. Tot in de late uurtjes hebben we gefeest, gedanst, gedronken en elkaar beter leren kennen. Mijn huisje op Bottle Beach deelde ik met Tegs: een primitief maar gezellig kamertje met een tweepersoonsbed. Er zaten wel vieze, dooie beestjes in de badkamer en de deur en ramen bleven de hele nacht klepperen, maar dat krijg je natuurlijk op zo’n reis: niet elke accommodatie is altijd perfect.

M’n backpack meenemen waardeer ik zoveel meer als ik de meiden uit mijn groep zie die een koffer mee hebben genomen. Een koffer sjouwen door het strand, over trapjes en ook nog eens allemaal heel snel als we een auto of boot moeten halen, is echt verschrikkelijk. Veel kleren of make-up meehebben is hier totaal niet belangrijk. Met al het zwemmen en rondreizen draag je toch geen make-up.

Het vreselijkste tot nu toe zijn de muggenbulten. Als je je ’s avonds niet insprayt, zit je onder de meest kriebelige muggenbulten. Verder heb ik nog niks vervelends ervaren. Er zijn al genoeg meisjes ziek geworden, flauwgevallen, random bloedneuzen en er is één meisje wiens voeten zo erg zijn verbrand dat ze helemaal gezwollen zijn en ze er bijna niet op kan lopen. Gelukkig loopt iedereen op de eilanden down south op blote voeten of slippers. Voordat je een restaurant of hostel ingaat moet je meestal toch je slippers uit doen en achterlaten.
Na een nacht in het paradijs Bottle Beach te hebben doorgebracht, vertrokken we naar Echo Beach, dat ook in Koh Phangan ligt. Hier zal aankomende vrijdag de zo beroemde Full Moon Party plaatsvinden. Wil je weten of Echo Beach mij net zo bevalt als Bottle Beach? Blijf dan zeker lezen! Xx

Een reactie posten

Latest Instagrams

© Veronique in new places. Design by Fearne.