Mijn reis naar Sydney verliep een stuk anders dan gepland. Ik zou oorspronkelijk met een overstap in Taipei (Taiwan) in Sydney belanden, maar mijn eerste vlucht van Bangkok naar Taipei had zoveel vertraging dat ik mijn overstap naar Sydney niet haalde. Eenmaal in Taipei werden we opgevangen door de vliegtuigmaatschappij China Airlines die maar één optie voor ons had: wachten tot het ochtend werd om met een vlucht via Bali naar Sydney te gaan. Op die manier zouden we ongeveer 24 uur later aankomen. Gelukkig was ik samen met twee Nederlandse meisjes met wie ik de nacht op het vliegveld in Taipei heb doorgebracht. We hadden hiervoor gekozen in plaats van het hotel dat ons werd aangeboden, omdat we daar toch maar drie uur zouden kunnen zijn en we het veel te veel gedoe vonden. Na een lange nacht en een lange rit kwamen we in Bali aan, waar we ook weer acht uur moesten wachten op onze vlucht naar Sydney. Uiteindelijk zijn we van vermoeidheid ook echt maar op de grond gaan liggen.

Drie dagen niet douchen en nauwelijks slapen sloopt je helemaal. Eenmaal in Sydney scheidden de wegen met de drie Nederlandse meisjes waarmee ik uiteindelijk had gereisd. Dat gebeurt nu eenmaal als je zo rondtrekt: je trekt drie dagen met elkaar op en ziet elkaar dan ineens nooit meer. Ik besteedde de hele dag met slapen en douchen in een hostel. Het viel me al meteen op hoe duur Australië is. De kosten per nacht waren hoog en dan moest je ook nog eens betalen voor wifi en een kluisje. Gelukkig was ik daar maar één dag.

Aan het eind van de dag arriveerde ook Timon in Sydney en zag ik hem eindelijk na een maand tijd weer. Hij moest die avond draaien in Sydney, dus ging ik mee naar z’n show. Ook hadden hij en m’n ouders een verrassing voor me: ze hadden een vliegticket geboekt naar het stadje Adelaide, zodat ik de volgende dag mee kon vliegen met Timon naar z’n volgende show. Het waren geweldig gezellige dagen in luxe hotels (eindelijk!) waarin we ook heerlijk uit eten gingen. Toen we maandag weer terug in Sydney waren, nam Timon me mee uit eten naar restaurant Koi (van de chef die derde was geworden bij Masterchef Australië). Het eten – dat vooral om desserts draaide – was echt verrukkelijk. We hebben van alle gerechten een foto gemaakt om iedereen jaloers te maken.

Het is heel lekker om in het moderne Sydney te zijn, waar je echt overal lekker kunt eten en iedereen er classy en opgemaakt bij loopt. Iedereen is hier wel gehaaster dan in Thailand: daar kwam alles wel een keer. Hier komt alles op tijd. Fijn maar soms ook vermoeiend. Ik moet nog wel wennen aan de dure prijzen hier. Sydney zelf is echt fantastisch: hoge, moderne wolkenkrabbers met prachtige parken en natuur eromheen. Overal is het gezellig en druk, maar niet té druk. En elke zaterdag is er vuurwerk. Het is hier altijd feest. Een paar dingen werken in Australië wel anders. Zo is het in Sydney zo dat je na 01:00 de club niet meer inkomt. Wij gaan meestal rond 01:00 in Nederland pas. En na 03:00 wordt er geen drank meer geschonken. Zo willen ze gevaarlijke situaties en dronken mensen op straat voorkomen. Maar volgens mij krijg je er alleen maar chagrijnige mensen en een hoop meer drugverslaafden voor terug.