Mijn laatste weken op Koh Tao

De Full Moon Party was onze laatste activiteit in Koh Phangan. Op vrijdagavond gingen we ons met alle meiden mooi opmaken, bodypainten en hadden we allemaal onze nieuwe outfits aan. Vanwege het feit dat velen gaan zwemmen en het altijd bloedheet is, bestond mijn outfit uit een heel lang shirt dat ik als jurkje gebruikte. Dit deed bijna iedereen daar. In shoppen had ik helemaal geen zin. Daar is het gewoon echt te heet voor. De 10 minuten die ik voor mijn olifantenshirt moest lopen waren al meer dan voldoende voor de dag. We begonnen de avond met drinken in ons hostel Echo. Aangezien dit hostel van onze organisatie Trutravels is, kregen we gratis buckets en shotjes. Daarna verschoof het feest naar Sandcastle, een lounge aan het strand van de Full Moon Party. Het was er al onwijs druk!  

Met de volle maan aan de hemel gingen we naar het feest. Het kost maar 100 baht, wat gelijk staat aan ongeveer 3 euro. Het hele strand stond nokvol met mensen. Aangezien dansen op het strand vermoeiend én vervelend is, gingen wij naar de Dropinbar om bovenin te dansen en een mooi uitzicht van het feest te hebben. De muziek was er fantastisch. Ik ben eigenlijk helemaal niet meer van de Dropinbar afgekomen. Na 6 uur non stop gedanst te hebben, was ik er wel klaar mee. Ik heb de zonsopgang niet gezien, waar velen toch voor blijven, maar die heeft bijna niemand echt meegemaakt. Het is altijd zo plotseling donker en licht in Thailand.

Op zondag vertrokken we naar Koh Tao, het eiland waar ik nu ben en zal verblijven tot ik naar Australië vlieg. Koh Tao is een prachtig maar klein eiland, dat vroeger een politieke gevangenis was maar nu een toeristisch eiland dat bekend staat om zijn duikcursussen. Koh Tao is Thais voor schildpaddeneiland, omdat het eiland ergens (vergezocht) lijkt op een schildpad en er vroeger veel schildpadden woonden. Ja, ik heb een informatie boekje gekregen en ja, ik had niks beters te doen.

Hier op Koh Tao gaan we opsplitsen met de groep. Op dit moment zit ik met de helft van mijn groep in een andere accommodatie. Vanavond zal de andere helft van de groep vertrekken naar Krabbi, Phi Phi en Phuket. Dit zijn drie eilanden die zeker ook nog op mijn lijstje staan, maar waar ik helaas geen tijd meer voor heb. Het leven met de groep in één kamer en het altijd bij elkaar zijn, maakt dit plotselinge afscheid wel moeilijk. Vooral omdat die helft de gidsen Ollie en Art met zich meenemen en wij niet echt meer een gids hebben nu.

Mijn hoogtepunt op Koh Tao tot nu toe was de wandeling naar de West Coast Viewpoint met drie anderen. We gingen erheen vlak voor zonsondergang. De weg ernaartoe was onwijs steil (het waren haast verticale wegen) en we moesten echt klimmen om er te komen. Helemaal bezweet maar zeer voldaan kwamen we op de rots aan (die we ook nog moesten beklimmen, wat niet mijn sterkste punt blijkt te zijn). Het uitzicht was het echter helemaal waard. Zó prachtig. De hele klim erheen heeft ongeveer een uur geduurd, wat meeviel aangezien wij dachten dat het wel zo'n twee uur zou duren. Op de rots was er op twee mensen na niemand. Heerlijk rustig. Nu eens geen toeristische restaurantjes, maar gewoon stilte. De afdaling was met het donker wat minder prettig, maar ook weer een hele ervaring.

Ook hebben we een taxiboot genomen naar een eilandje vlakbij, genaamd Koh Nangyuan. Dit prachtige eilandje bestaat uit twee bergen met een strand in het midden, die de bergen verbindt. Ook hier ben ik gewandeld naar een viewpoint met prachtig uitzicht. Al die eilanden en kleine eilandjes eromheen geven echt een speciale touch aan Thailand en maken het land zo prachtig.

Morgen ga ik beginnen aan mijn duikcursus om mijn padi (duikbrevet) te halen. De cursus duurt vier dagen, dus tot zondag. Aangezien ik heel erg zeeziek ben, weet ik nog niet of ik in staat ben de cursus af te maken, maar ik ga het zeker proberen. We zijn van plan maandag yoga te gaan doen en scooters te huren. Woensdag is het alweer tijd om mijn weg naar Bangkok te vinden, want donderdag vlieg ik naar Syndey! J Daar kijk ik nu al heel erg naar uit. Hoe ik het duiken vond, dat zal ik jullie zeker later nog vertellen. Tot dan! X